Noc Muzeów

W nocy z 19 na 20 maja br. (z piątku na sobotę) odbyła się już III edycja "Nocy Muzeów" w Krakowie. Jest to impreza kulturalna, polegająca na udostępnianiu muzeów, galerii i instytucji w wybranym dniu w godzinach nocnych. W przedsięwzięciu udział wzięły 22 muzea m.in. Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, Muzeum Inżynierii Miejskiej, Muzeum Armii Krajowej, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Muzeum Lotnictwa Polskiego oraz Muzeum Narodowe. "Nocy Muzeów" towarzyszyło wiele wystaw i atrakcji, np. wystawa "Dary Papieskie" dedykowana Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II w Muzeum Archidiecezjalnym lub balon, będący modelem w skali 1:5 historycznego balonu z roku 1784, który można było obejrzeć na Dziedzińcu Collegium Maius.

Chłodnik z arbuza wygrał festiwal

Egzotyczny dla polskiego podniebienia arbuzowy chłodnik z miętą zdobył "Złotą Łyżkę" na siódmym Festiwalu Zup. A wygrał z nie byle kim. W sobotę na placu Nowym do konkursu zgłoszono 33 zupy przygotowane przez restauracje, Radio Alfa, zakon księży Kanoników Laterańskich oraz osiem osób prywatnych. A degustujących krakowian i turystów - tradycyjnie tłumy. Autorem zwycięskiego dania jest Sascha Brandowsky, szef kuchni restauracji "Tesoro del Mar".

Mistrz chochli zdradził jak wykonać to arcydzieło. Trzeba przygotować arbuzy, papryczki chilli, sól, pieprz, białe wino, likier arbuzowy i szampan. Składniki zagotować, przecedzić przez sitko. Podawać na zimno z miętowym kawiorem lub sferą (składnik kuchni molekularnej). Drugie miejsce w konkursie zajęła zupa rybna z restauracji "Trattoria La Bella Mamma". Podobnie jak w poprzednich latach, podawano również zupę "placówkę". Nazwa popularnego dania festiwalu bierze się od placu Nowego, na którym można kupić wszystkie składniki do zupy. Zrzucają się na nią krakowscy restauratorzy.

Spożywaniu i degustacjom towarzyszyły do późnego wieczora imprezy festiwalowe. Teatr KTO wystawiał mini-spektakle uliczne i happeningi, śpiewała m.in. Paulina Bisztyga ze swoim zespołem.

Muzeum zaprasza tatusiów z dziećmi na warsztaty

Laura Niechwiadowicz ma dopiero dwa latka. Razem ze swoim tatusiem Krzysztofem już dziś składa życzenia ukochanej mamie - Annie, z okazji jej święta. Zastanawia się, czy nie wybrać się do Muzeum Etnograficznego (ul. Krakowska 46) i wymalować dla swojej mamy magiczny kwiat.

Dziś od godz. 11 do 19 i jutro w godz. 11 - 15 maluchy pod okiem swoich ojców mogą wziąć udział w niezwykłych warsztatach plastycznych. Udział w zajęciach kosztuje jedynie pięć złotych. Wszyscy uczestnicy zostaną dodatkowo zaproszeni na wystawę "Kraków zaczarowany w zabawkach". A potem rozpocznie się przygotowywanie prezentów dla mam. Kwiaty, wielokolorowe farbki i malarskie pędzle już czekają.

Film rekamujący Kraków w Unii Europejskiej

MIEDZYNARODOWY FESTIWAL SZTUKI PERFORMANCE "KESHER 4" / 10. INTERAKCJE W KRAKOWIE

„Kesher 4” to krakowska część 10. Jubileuszowego Międzynarodowego Festiwalu Sztuki „Interakcje”, zorganizowana przez Fundację Promocji Sztuki Performance „Kesher” w kultowym Klubie „Piękny Pies” (ul. Sławkowska 6a).
Tegoroczny, Jubileuszowy Festiwal „Interakcje” jest Festiwalem Mistrzów – biorą w nim udział najznakomitsi artyści performance z całego świata. Tradycją tego Festiwalu, organizowanego przez Galerię OFF w Piotrkowie Trybunalskim jest, iż artyści oprócz pokazów w Piotrkowie prezentują swoją twórczość w innych miastach Polski.
W tym roku Festiwal rozpocznie się w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie. Część krakowska organizowana jest przez Fundację „Kesher”, która do tej pory zorganizowała trzy imprezy – pierwszą na krakowskim Kazimierzu i dwie kolejne – Kesher 2 i 3 we współpracy z Fusion Arts Museum w Nowym Jorku.
W tym roku Fundacja korzysta z gościny i wsparcia krakowskiego Klubu „Piękny Pies”. Mimo międzynarodowej renomy Festiwalu „Interakcje” oraz prestiżu występujących artystów, Miasto Kraków jak zwykle nie było zainteresowane współfinansowaniem tego przedsięwzięcia, dlatego w Pięknym Psie zostanie zaprezentowanych jedynie sześć performance’ów podczas jednego wieczoru – 17 maja.

Wystąpią: Sakiko Yamaoka – jedna z najbardziej znanych artystek performance w Japonii, Jiři Suruvka – performer, twórca kabaretu, kurator i wykładowca na Uniwersytecie w Ostrawie, Gustáv Ütö, artysta i kurator, organizator AnnART, słynnego festiwalu sztuki performance odbywającego się na koronie wulkanu w Transylwanii, Władysław Kaźmierczak (performer i kurator legendarnego festiwalu „Zamek Wyobraźni”) i Ewa Rybska z Wielkiej Brytanii, pierwsi emigranci IV RP wśród artystów, Artur Tajber – znany artysta performance, kurator, twórca Katedry Intermediów krakowskiej ASP, a także Peter Grzybowski z Nowego Jorku – performer i kurator imprez „Kesher”.

Święto chleba

Tradycyjne metody wytwarzania chleba, występy ludowych kapel i orkiestr, stoiska z różnego rodzaju pieczywem, to tylko niektóre z atrakcji tej imprezy. Święto odbywa się cykilcznie od 2004 r. na Kazimierzu w Krakowie. Trwa 2 dni, w tym czasie krakowscy piekarze prezentują tradycję i kunszt swego rzemiosła. Święto chleba to tradycyjne spotkanie piekarzy i wytwórców regionalnych produktów z szeroką publicznością. W programie oprócz wspomnianego już pokazu wytwarzania chleba, będzie można zobaczycć gotowanie żuru oraz wystawę produktów spożywczych pochodzących i charakterystycznych dla Małopolski. W prawdziwym piecu chlebowym pieczone są również obwarzanki i figurki z ciasta przygotowane przez dzieci.

HEJNAŁ KRAKOWSKI

Legenda o Hejnale krakowskim mówi, że podczas najazdu i oblężenia Krakowa przez Tatarów w 1240 r., tatarski czambuł pierwszy dostrzegł strażnik czuwający na wieży Hejnałowej kościoła Mariackiego. Rozpoczął granie Hejnału na trwogę, jednak strzała jeźdźca tatarskiego ugodziła go w gardło, melodia urwała się, ale ostrzeżeni w porę mieszkańcy zerwali się do obrony. Kraków podczas najazdu został jednak całkowicie zniszczony, ale na pamiątkę tego wydarzenia, melodia przerywana jest w pół taktu. Rodowód tej legendy sięga jednak lat trzydziestych XX w. i rozwinął się w środowiskach polonijnych w Stanach Zjednoczonych.

Wianki

Wianki (zwane też Sobótką)we współczesnej formie, jako cykliczna impreza masowa, krakowskie Wianki istnieją od 1992 roku gdy patronat nad tym wydarzeniem objął Urząd Miasta Kraków. Jednakże tradycja organizowania w tym miejscu świąt w dniu letniego przesilenia (kiedy to noc jest najkrótsza a dzień najdłuższy), sięga czasów najdawniejszych. W obrzędach pogańskich przywiązywano dużą rolę do znaków. W czasie tego święta najważniejszymi były dwa: ciemność i światło. W środku nocy społeczność osady słowiańskiej udawała się na jakieś odludne miejsce, często na stare cmentarzysko. Na uroczyskach zapalano ogromne ogniska, które płonęły aż do rana, towarzysząc śpiewom, tańcom i wreszcie rozmaitym hulankom i swawolom. W kulminacyjnym momencie uroczystości, dziewczęta puszczały na wodę wianki, uplecione z rozmaitych ziół i kwiatów. Wiankom tym przypisywano działanie magiczne, wierząc w ich moc zapewniania urodzaju. Były też one symbolem dziewictwa. Dziewczyna, która puszczała na wodę wianek, liczyła na to, że wyłowi go właśnie ten sercu najbliższy, który poprosi ją o rękę. W czasie chrystianizacji kościół ustanowił w tym dniu wspomnienie św. Jana Chrzciciela.W okresie zaborów, a zwłaszcza po wcieleniu Krakowa do Austro-Węgier, Wianki nabrały charakteru manifestacji patriotycznej. w Krakowie tradycja puszczania wianków na wody wiślane stopiła się w jedną całość z legendą o Wandzie co nie chciała Niemca. Stało się tak zapewne dlatego, że wawelska królewna zginęła zarówno w obronie swego ludu jak i swej czci dziewiczej. Od końca XIX w. stałym i jedynym miejscem tego święta stało się zakole wiślane pod Wawelem, w którym artysta widział niezwykle piękny, naturalny amfiteatr. W okresie II Rzeczypospolitej Wianki włączono w cykl imprez organizowanych w ramach Dni Krakowa, podtrzymując i rozwijając patriotyczne elementy widowiska. Po II wojnie światowej stworzono pod Wawelem nowy rodzaj widowiska zwanego „światło i dźwięk”. Składało się ono zawsze z dwóch części. W pierwszej miał miejsce swoisty spektakl teatralny na bulwarach wiślanych, druga część to oczekiwany przez krakowian wielki pokaz ogni sztucznych, największa atrakcja święta.

TRADYCJA LAJKONIKA

Na pewno każdy z nas słyszał o krakowskim Lajkoniku, ale nie każdy zna jego legendę.
Jak podanie głosi, był to nadwiślański flisak, przebrany w strój tatarski, który konno prosto z pola zwycięskiej bitwy przyniósł wieść o powstrzymaniu inwazji "niewiernych". Lajkonik intrygujący swoją egzotyką do dziś pozostał jedną z najwspanialszych tradycji Krakowa. W noc Świętego Jana, najkrótszą noc w roku, jak przed wiekami schodzą się nad Wisłę mieszkańcy grodu Kraka. Na tle majestatycznych murów Zamku odbywają się "Wianki". Odgrywane jest wielkie widowisko plenerowe, pokazy ogni sztucznych, aranżuje się żywe obrazy związane z dziejami Krakowa. Zresztą sam Kraków jest wiecznie żywą legendą.

Festiwal Kultury Żydowskiej w Krakowie

Festiwal Kultury Żydowskiej w Krakowie jest jednym z najważniejszych i największych wydarzeń tego typu na świecie. Odbywa się od roku 1988 na Kazimierzu. Celem tego festiwalu jest popularyzacja kultury żydowskiej. W czasie trwania imprezy można obejrzeć filmy, widowiska i wystawy poświęcone tematyce żydowskiej oraz posłuchać różnych rodzajów muzyki np. ludowej, synagogalnej czy chasydzkiej. Warto wziąć udział w licznych warsztatach zajęciowych m.in. hebrajskiej kaligrafii i żydowskiej wycinanki. Na festiwalu spotykają się sympatycy kultury żydowskiej z całego świata. W tym roku Festiwal Kultury Żydowskiej odbędzie się po raz 18 w dniach od 27 czerwca do 6 lipca.

Rękawka

Rękawka to zwyczaj wielkanocny obchodzony w Krakowie we wtorek po Świętach Wielkanocnych. Związany jest z najstarszym z krakowskich kopców, kopcem Kraka. Według legendy po śmierci władcy, lud usypał mu kopiec, nosząc ziemię w rękach i rękawach, stąd właśnie stworzono tę nazwę. Samo słowo „rękawka” pochodzi z języka starosłowiańskiego, jest pochodną słów oznaczających „trumnę” lub „grób”. W kolejnych wiekach na kopcu urządzano stypy pogrzebowe za zmarłych, a ze szczytu wzgórza rzucano jedzenie biedocie zgromadzonej na dole (później jednak austriacy zabronili zwyczaju rzucania jedzeniem). Co roku krakowianie, aby uczcić zdarzenie z przed wieków, przybywali na odpust pod pobliski kościół św. Benedykta na wzgórzu Lasoty. XIX wiek przydał natomiast Rękawce cech jarmarcznych – organizowano gry, zabawy i zawody zręcznościowe, rozstawiano karuzele. W takiej właśnie formie zwyczaj ten przetrwał aż do dzisiaj. Co roku organizowany jest odpust i jarmark, na którym można kupić tradycyjne drewniane zabawki lub zjeść serce z piernika. Oprócz tego występują tu różni artyści i zespoły ludowe. Można wziąć również udział w licznych konkursach, które są tam organizowane. W zeszłym roku główną atrakcją były pokazy walk rycerskich oraz pokazy tradycyjnych rzemiosł.

Parada smoków

W Krakowie na przełomie maja i czerwca organizowana jest impreza pt. "Wielka Parada Smoków". Główną atrakcją jest parada ok. 40 smoków wykonanych przez dzieci i młodzież. Przechodzi ona przez centrum Krakowa i kończy się na Rynku Głównym. Dodatkową atrakcją są uliczni artyści, którzy towarzyszą całemu pochodowi. Finałem tego przedsięwzięcia są olbrzymie obiekty dmuchane, które ustawiane są na statkach płynących po Wiśle. Całość dopełnia pokaz sztucznych ogni i widowisko typu "światło-dźwięk. W tym roku impreza odbędzie się już po raz VIII w dniach od 7 do 8 czerwca.